zadzierać

Zadzierać nosa «być zarozumiałym, wynosić się nad innych»: (...) znajomi mówią, że zadziera nosa. Że Warszawa przewróciła w głowie, że nabrała manier gwiazdy. Polityka 21/1995.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zadzierać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zadzieraćam, zadzieraća, zadzieraćają, zadzieraćany {{/stl 8}}– zadrzeć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Vb, zadzieraćdrę, zadzieraćdrze, zadzieraćdrzyj, zadzieraćdarł, zadzieraćdarli, zadzieraćdarty {{/stl 8}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zadzierać — → zadrzeć …   Słownik języka polskiego

  • zadzierać — Zachowywać się wyzywająco, przeciwstawiać się, lub prowokować Eng. To defy or challenge; to provoke …   Słownik Polskiego slangu

  • zadzierać nosa — {{/stl 13}}{{stl 7}} być zarozumiałym, butnym, zadufanym w sobie, wynosić się ponad innych : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nie zadzieraj nosa, nie rób takiej miny (z piosenki) . Zadzierać nosa w towarzystwie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zadzierać nosa — Wywyższać się; być zarozumiałym; zachowywać się jak snob Eng. To act superior; to be conceited and snobbish …   Słownik Polskiego slangu

  • zadrzeć — dk XI, zadrzećdrę, zadrzećdrzesz, zadrzećdrzyj, zadrzećdarł, zadrzećdarty zadzierać ndk I, zadrzećam, zadrzećasz, zadrzećają, zadrzećaj, zadrzećał, zadrzećany 1. «zaczepiwszy czymś odedrzeć brzeg czegoś, oddzielić drobną część od całości;… …   Słownik języka polskiego

  • nos — 1. Coś kręci, wierci kogoś w nosie «coś drażni czyjś węch, wywołuje uczucie pieczenia, swędzenia w nosie»: (...) dopiero westchnął z ulgą, kiedy się znaleźli w podsieniach domu i na świeżym powietrzu. Zapach ciężkich pachnideł wiercił mu jeszcze… …   Słownik frazeologiczny

  • awanturnik — m III, DB. a, N. awanturnikkiem; lm M. awanturnikicy, DB. ów 1. «człowiek skłonny do awantur, kłótni; człowiek awanturujący się» Aresztować, uspokoić awanturnika. Nie zadzierać z awanturnikami. 2. przestarz. «człowiek prowadzący burzliwy tryb… …   Słownik języka polskiego

  • dąć — ndk Xc, dmę, dmiesz, dmij, dął, dęła, dęli, dęty 1. «wprawiać w pęd wianiem; dmuchać, wiać» Wiatr dął od północy, z północy. Śnieżyca, zadymka dmąca z ukosa. Dęło śniegiem. Wichura dmie w żagle. Dąć miechem w palenisko. 2. «o ludziach: dmuchaniem …   Słownik języka polskiego

  • głowa — ż IV, CMs. głowawie; lm D. głów 1. «część ciała zawierająca mózg i narządy zmysłów, u człowieka i niektórych małp wysunięta ku górze, u zwierząt ku przodowi» Mała, duża, kształtna głowa. Ludzka, rybia, psia głowa. Głowa ptaka, psa, ryby. Ból… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.